Marine Le Pen

deputowaną do Zgromadzenia Narodowego z departamentu Pas-de-Calais, a od 2022 r. przewodniczącą klubu parlamentarnego Zjednoczenia Narodowego. W latach 2011–2021 kierowała Frontem Narodowym. Kandydowała na prezydenta w 2012, 2017 i 2022 r. i jest wymieniana wśród możliwych kandydatów w wyborach prezydenckich we Francji w 2027 r.

Kariera

Le Pen studiowała prawo na Uniwersytecie Panthéon-Assas i w latach 1992–1998 pracowała jako adwokatka, po czym przeszła do działu prawnego Frontu Narodowego. Była radną regionalną w kilku regionach, w latach 2004–2017 posłanką do Parlamentu Europejskiego, a w latach 2011–2021 przewodniczącą partii, której nazwę zmieniła na Zjednoczenie Narodowe. W 2012 r. zdobyła 17,9 proc. głosów, w 2017 r. weszła do drugiej tury (33,9 proc.), podobnie jak w 2022 r. (41,45 proc.), po uzyskaniu 23,15 proc. w pierwszej turze.

Poglądy

Opracowania encyklopedyczne opisują ją jako polityczkę skrajnie prawicową, nacjonalistyczną i protekcjonistyczną, przeciwną imigracji i globalizacji. Prowadzi działania, które sama nazywa „dediabolizacją” swojej partii.

Kontrowersje

W marcu 2025 r. sąd w Paryżu uznał ją za winną sprzeniewierzenia środków Parlamentu Europejskiego przeznaczonych na asystentów, którzy – jak ustalił – pracowali dla partii, w ramach systemu obejmującego lata 2004–2016. Orzekł pięcioletni zakaz ubiegania się o urzędy publiczne, dwa lata pod dozorem elektronicznym, karę w zawieszeniu i 100 000 euro grzywny. Le Pen zaprzecza, by dopuściła się nieprawidłowości, i złożyła apelację. Proces apelacyjny rozpoczął się w styczniu 2026 r. Według Wikipedii wyrok z 2026 r. utrzymał skazanie w mocy przy złagodzonych karach, dzięki czemu może ona kandydować w 2027 r.

Automatyczne streszczenie podlinkowanych źródeł. Wikipedia · News4Jax (AP)

Zdjęcie: Vox España, CC0, Wikimedia Commons (przycięte)